Tom Burr

felt under fingers


Download

Galerij Almine Rech stelt u met trots de eerste individuele tentoonstelling voor van de New Yorkse kunstenaar Tom Burr in Brussel, met als titel felt under fingers.

I’m concerned, highly concerned (or maybe obsessed is the right way to put it) with the way built spaces bind and control people as well as allow them degrees of comfort and security, vertelt de kunstenaar.

In de tentoonstellingen van Burr dringt de bezoeker binnen in een ruimte vol heterocliete voorwerpen die her en der verspreid liggen. Sommige voorwerpen lijken plots achtergelaten te zijn. De plek lijkt doet zo bijna vertrouwd aan. Nochtans blijft de schikking en de keuze van de voorwerpen en ook hun eventuele eigenaar een raadsel. Men zou er een mise-en-scene kunnen in zien die werd bevroren op het moment dat de bezoeker de kamer binnentreedt. Door voorwerpen uit te kiezen in functie van hun symbolische gewicht, beroeren en brengen de sculpturen van Burr (opnieuw) een bijzondere emotie teweeg bij de kijker.

De kunstenaar beschrijft de aanpak van zijn beeldhouwwerk als een bedrijf in een theaterstuk of als stilstaande beelden in een film. Dit theaterachtige concept en het allegorisch gebruik van voor het theater specifieke vormen zoals platformen, radiatoren, gordijnen, verlichting en persoonlijke gebruiksvoorwerpen functioneren als verticale ondersteunende beeldhouwwerken.

Voor deze tentoonstelling onthult Tom Burr de fysieke aanwezigheid van deze anonieme en banale voorwerpen. De kunstenaar legt de nadruk op het verband tussen de begrippen warmte, naaktheid en omhulling van verschillende sculpturen, dit alles in de vorm van een relaas om een verhaal te vertellen en gevoelens los te maken.

Zo worden de radiatoren, die normaal gezien eenzaam onderaan de muren prijken, nu in het midden van de ruimte geplaatst, alsof ze zich tegen de anderen willen aandrukken. Als deze voorwerpen hun eigen functie hebben verloren, zal de herinnering aan hun gebruik toch eeuwig intact blijven. Zij werden stuk voor stuk ontworpen om warmte te geven, een onontbeerlijke vorm van veiligheid.

De panelen die de muur sieren of die vrij in de ruimte staan opgesteld, werden bedekt met lakens of behangen met ander textiel, om zo een naaktheid te beschermen die de kunstenaar oprecht wil verbergen. Zo nemen de muren bezit van de ruimte, zoals acteurs of figuranten, op de dool in al hun vloeiendheid. Maar zij pakken de ruimte vooral in en verstikken haar om de fysieke onderdrukking van actie en vrijheid van identiteit aan te tonen.

De kunstenaar besliste ook mee te werken aan een œuvre met Mary Simpson, een jonge New Yorkse kunstenares. Burr, gecharmeerd door haar kortfilm « RR » die uit een serie van opeenvolgende en methodische opnames bestaat van het oude kookfornuis « Volcan » uit het atelier van Robert Rauschenberg, beslist haar te betrekken in één van zijn werken. Hij weeft hier een kader rond om het belang aan te tonen van deze voorwerpen die naast hun fysieke aanwezigheid tegelijkertijd een verhaal vertellen.

Tom Burr woont momenteel in New York maar werd in 1693 geboren in New Haven in Connecticut. Hij stelde zijn werk veelvuldig tentoon in Europa en de Verenigde Staten. Zijn recente soloprojecten zijn o.a.: Muxed Use Manhattan: Photography and Related Practices 1970s to the present’ (2010) in het Reina Sofia Museum in Madrid en Gravity Moves Me (2010) in het FRAC Champagne Ardenne in Reims.

[1] Mark Rappolt, “Tom Burr. The Man Who Wasn’t There,” Art Review no. 10 (April 2007), p. 71.